Bangkok - 19 maart

In Bangkok blijf ik uiteindelijk nog een paar dagen hangen waardoor ik maandagnacht pas vertrek. Alles wordt geregeld met betrekking tot Elsa, met Marty, Sarah en Tyrhone hang ik nog rond, Marty koopt een 2e hands fiets en besluit mee te gaan waarvoor we alles regelen en dan is het naar het station voor kaartjes. Maandagnacht is het zover en nemen we de trein naar Surat Thani. Voor mijn gevoel ga ik terug waar ik gebleven ben, nu gaat de reis weer verder.

Dinsdag 20 maart 2012 Surat Thani (16km)

De trein komt vertraagd aan bij Surat Thani en we zijn beide moe. Aangezien we de treinkaartjes kort van tevoren kochten waren alleen zitplaatsen beschikbaar en de nachtrit heeft ons beide uitgeput. Het treinstation ligt in een plaatsje zo'n 10km buiten Surat Thani. Hier vinden we ontbijt, wat ons energie levert om op de fiets te stappen en de korte afstand te fietsen. Hier vinden we al snel een hostel met nu al een kamer beschikbaar (het is nog maar half 11). We lopen beide wat rond, doen een middagdutje en struinen de avondmarkt af en dat was het dan wel weer.

Woensdag 21 maart 2012 Wiang Sa (70km)

Na het ontbijt fietsen we Surat Thani uit over een bekende weg. Het eerste deel van de route herinner ik me vaag, alhoewel ik toen mijn meer bezig was met de slag in mijn wiel dan met de weg. Eens zien hoe Marty het doet! Na een eerste pauze neemt hij de leiding, maar al snel heb ik het idee dat hij zichzelf voorbij schiet als hij zo doorgaat. We zijn al vrij snel met 22km/u en het hoeft echt niet sneller met een aantal dagen fietsen voor de boeg.
Vroeg in de middag komen we in Wiang Sa aan en we voelen ons beide vrij fit. Toch stem ik na een pauze voor om hier te blijven, een volgende mogelijke plaats met accommodatie is ruim 20km verder en ik vermoed dat dat wel eens teveel zou kunnen zijn. We checken in in een resort en gaan voor een wandeling door het plaatsje.

Donderdag 22 maart 2012 Ratsada (94km)

Marty heeft met mijn oude routine ingestemd, 6 uur wekker - 7 uur met gepakte fietsen buiten. Vanmorgen gaat het goed en zijn we om 7uur op weg naar ontbijt. De weg die we volgen, weg 41, is een stuk drukker dan de rustigere 409 van gisteren.
Voor mijn gevoel ben ik terug waar ik gebleven ben. Niet dat ik een vaste route aanhou maar ik ga weer verder van waar ik origineel op de trein ben gestapt in de richting van Cambodja. En het voelt goed om weer op pad te zijn, het begon best te kriebelen in Bankok.
Ondanks dat we vandaag voor het eerst lats hebben van blaffende honden zegt Marty te genieten van de rit. Tot nu toe gaat het goed, ik hoef me voor mijn gevoel niet in te houden. Hopelijk doet hij niet zijn best om mij bij te houden, het kan best wat rustiger.
Na een lunchpauze bij een drukke kruising slaan we weg 403 in, die verderop rustiger wordt. Mijn tempo blijft hetzelfde als voor de lunch maar Marty heeft het moeilijk, zo lijkt het. Als ik stop bevestigd hij mijn vermoeden, hij begint het te voelen. Gelukkig zijn we aan het laatste stuk van de dag bezig en vinden we een paar kilometer de gezochte afslag. Net na de afslag bevind zich een resort waar we snel een kamer hebben, alles dumpen en terugkeren naar een koffiezaak die Marty gespot heeft voor de kruising. Voor avondeten later moeten we verder lopen, het hele dorp voro de kruising lijkt gesloten te zijn! Uiteindelijk vinden we een heerlijk maal waarna we beide moe instorten.

Vrijdag 23 maart 2012 Palian (116km)
Het is al even geleden voor mij en bijna een record, we zijn gepakt en klaar om 6.40! En dan zien we de mist die het zicht beperkt tot zo'n 200m. In het dorpje Ratsada vinden we een ontbijt plek en nadat we iets besteld hebben komt een man aangelopen met de vraag of hij ons kan helpen. Door een oudere inwoner was hij erop geattendeert dat wij in het restaurantje zaten en hij kwam kijken of hij nodig was voor vertaling.
Om 9 uur is de mist alweer weg, wat gaat dat snel zeg! Maar de weg is zo rustig en gaat door een schitterend gebied dat we beide alleen maar kunnen genieten, ondanks de warme zon. Na de eerste pauze verandert de weg in een snelweg die zelfs de laatste 10km voor Trang druk wordt. Ondertussen ben ik ontzettend beroerd, zonder duidelijke verklaring. Wanneer we in Trang stoppen wil ik dan ook alleen maar iets drinken, aan eten wil ik niet eens denken.
Een korte zoektocht naar een kaart leidt tot een grotere zoektocht met hulp van een Thaise man die fietsenthousiast is.
We weten dat er accommodatie in Palian is en besluiten daar naar verder te gaan om zo een redelijke afstand te doen en niet de 155km tot Satun in 1 dag te hoeven doen. Wanneer we even stilstaan in de schaduw van een boom zie ik de waarschijnlijke boosdoener van mijn misselijkheid, er zit schimmel in mijn waterfles! En daar heb ik de afgelopen 2 dagen uit gedronken, geen wonder.
De weg verandert van snelweg in een rustige 2baans weg met veel schaduw. Dit is een stuk koeler fietsen en maakt dat we de resterende afstand tot Palian best snel doen. Daar aangekomen zoeken we wat rond. Een vriendelijke agent rijdt ons in de richting van een homestay, maar deze ligt best een eindje ten zuiden van de plaats en de afslag die we moeten hebben ligt ten noorden. Wanneer ons probleem hem duidelijk is weer hij nog iets anders en draait om. Hem volgend gaan we door Palian en slaan we op de juiste weg af. In een volgend dorpje brengt hij ons tot een resort waar we snel inchecken. We zitten er beide helemaal doorheen, wat niet gek is na 116km. Avondeten is rijst van de markt.

Zaterdag 24 maart 2012 Satun (115km)

Na een kop koffie en ontbijt van Tesco's gaan we op pad richting Satun. Het landschap is schitterend en beide genieten we van de rit. Veel beter dan dit vind je het niet! Wanneer de weg in noordelijke richting draait raak ik even kort in de war maar de kaart bevestigd dat we op de juiste weg zitten. We fietsen verder en er is niet meer te vertellen dan dat we beide genieten.
In een volgend dorp let ik even niet op en vergeten we af te slaan. Na enkele kilometers realiseer ik me de fout en snel keren we om en gaan terug. Een lunchpauze is gepast wanneer we een afslag vinden die ons op de juiste weg zal brengen. Deze weg is een stuk rustiger en vrij smal, lijdt door wat dorpjes voor we op de hoofdweg naar Satun terug zijn.
Deze weg heeft wat meer heuvels, ze zijn kort maar wat stijler en kosten dus meer moeite om op te komen. In een pauze kom ik erachter dat ik mijn schouders/rug aan het verbranden ben en wissel snel van shirt. De laatste bult volgt snel waarna het landschap weer vlak wordt.
We slaan af en beginnen aan de laatste 15km naar Satun. De constante zon valt me echter zwaar, ik stop vaker voor water en uiteindelijk moet ik zelfs een bushalte in duiken om de zon even uit te zijn. Dit helpt gelukkig en niet veel later rijden we de stad binnen op zoek naar een plek om te blijven voor een paar nachten.
Ang Yee's Guesthouse bevalt ons beide, de sfeer is goed en we zijn beide toe aan een biertje na 2 lange dagen.

3 dagen in Satun (30km)

We hebben zo'n 3 dagen voor onze visums voor Thailand verlopen. Satun ligt aan de grens en we blijven hier tot de laatste dag. We lopen rond, krijgen Marty's spaak gerepareerd die er vlak voor Palian uit schoot, ik shop wat kleding geschikt voor Maleisie (een moslimland) en genieten elke ochtend van roti cannai als ontbijt. Kletsen met anderen die in Ang Yee's verblijven doe ik info op over de Filipijnen, mocht ik er heen willen. Verder worden de mogelijkheden om in Maleisie te komen overwogen, het veer naar Langkawi of fietsen naar de grens. 3 dagen gaan vlot voobij en voor ik het weer is het onze laatste avond.