Vanaf nu ga ik proberen mijn verhalen niet alleen in het Nederlands maar ook in het Engels te schrijven. De Nederlandse versie is een vertaling van de Engelse (ik leef tegenwoordig in Engels). Ik lees jullie reacties graag, maar kritiek op mijn schrijven mag ook. / From now on I'm trying to write my stories not only in Dutch but in English as well. I love to read a response but criticism is equally welcome. My English experience will be the bottom one!

Dutch
De reis tot nu toe ging voor de wind. Bij de grens komen was een eitje, alleen het busstation lag zodanig ver buiten de stad (Kunming) dat ik me af begon te vragen of ik wel in de juiste bus zat. De grensoversteek zelf was een teleurstellende ervaring, de paspoortcontroles stellen niks voor en binnen 5 minuten na in Hekou begonnen te zijn liep ik de controle van Lao Cai uit. Ik was in Vietnam! De treinreis naar Hanoi verliep op een zelfde manier, de enige afleiding kwam van een oude (50+) Vietnamees die naast me kwam zitten en me aan bleef raken tot ik hem bijna een klap verkocht - waarna hij vertrok. De xe om bestuurder vroeg bijna iedereen de weg om er zeker van te zijn dat ik bij het juiste hostel aan zou komen. Het was bijna te makkelijk.

De reis van en naar Cat Ba Island was bijna identiek. In Hanoi en op Cat Ba bracht ik mijn dagen door met plezier maken, de omgeving verkennen, lui zijn en met een feestje (of twee). Een gemiddelde dag was op staan, ontbijt vinden en me afvragen: 'Wat zal ik vandaag eens gaan doen?'. Het wisselde van een bezoek aan een gevangenismuseum in Hanoi tot het maken van zandkastelen op het strand van Cat Ba. Het vinden van lunch en avondeten ging gemakkelijk en makkelijke avonden met een film en wat lol of een paar drankjes en dansen volgden.En de volgende dag herhaalde ik de routine. Volgens mij is dit geen slechte routine, helemaal niet zelfs.

Onderweg naar Cat Ba leerden we 3 gekke Slovenen kennen die ons een paar drankjes kochten twee avonden. Ik heb aangeboden te betalen of mee te betalen maar het mocht niet. En toen we dachten een rustige avond te hebben met een cocktail leerden we 3 gekke Tsjechen kennen die hetzelfde deden die avond met onze cocktails. Onze rustige avond was helemaal niet zo rustig! Maar we hadden er plezier in en dat is het belangrijkste. Na een hotelwissel, genoten we van de zonsondergang in de baai vanaf ons balkon voor geen geld! Maar het gedenkwaardigste was toch wel de middernacht duik in lichtgevend water. Geen foto kan dat weergeven. En ondanks dat het middernacht was en we de kans niet konden laten liggen toen we er over hoorden in de bar waardoor we geen handdoek bij ons hadden, het kon ons niet schelen. Gelukkig is het weer hier goed.

Terug in Hanoi na een week op Cat Ba was ik van plan maar 1 nacht te blijven en dan verder te reizen. Ik was klaar met de stad, maar nog meer met de mensen. Bijna iedereen wil geld van je. Deze indruk is maar door 1 man iets verbeterd, die vroeg ik wilde wachten toen ik hem passeerde en me toen een bloem overhandigde. De volgende morgen heb ik uitgecheckt, mijn tassen gepakt en ontbeten. Terwijl ik wachtte op een reactie van een friend on the road, raakte ik aan de praat met een kerel die net aankwam. We kregen gezelschap van een ander en nog een ander. Ze haalden bier om de hoek van het hostel en voor ik het wist zag ik een bekend gezicht bij het hostel aankomen. Niet veel later werd ons gevraagd of we een gratis biertje wilden, hoe kun je daar ooit nee op antwoorden? Dus ik bleef voor een biertje en toen nog een en nog een terwijl ik wachtte op een antwoord. Iets na 4 uur gaf ik het op en checkte ik weer in voor nog een nacht. Na een verschikkelijke nacht besloot ik een dokter te vinden en het kostte me de hele ochtend om er een te vinden, er te komen en weer terug bij het hostel te komen. Een teleurstelling rijker en een klein beetje minder naief besloot ik nog een laatste nacht te blijven. En omdat ik helemaal klaar was met de stad koos ik voor een rustige avond. En terwijl bijna iedereen me probeerde te overtuigen een biertje te drinken, was ik blij met mijn antibiotica als excuus om niet te drinken. Vanmorgen heeft Hanoi mijn limiet bereikt en ik heb een busticket gekocht. Op naar Hue wat hopelijk beter bij mij past!

English
On my whole trip I was on a roll. Getting to the border was almost a breeze, except that the busstation was so far out of town (Kunming) that I was wondering if I was on the right bus. Crossing the border was even more of a dissapointment, 5 minutes after I started the process in Hekou I was out of the office in Lao Cai. I arrived in Vietnam! The only thing not boring on the train to Hanoi was the old (50+) Vietnamese guy who sat down next to me and kept touching me untill I almost hit him - after which he left. The xe om driver asked everyone the way to make sure I got to the right hostel. It was almost too easy.

Getting to and from Cat Ba Island went in the same sort of fasion. The days in Hanoi and Cat Ba were spent having fun, exploring the surroundings, being lazy and having a party (or two). A typical day would be spent waking up, getting breakfast and thinking: 'What shall I do today?'. It ranged from visiting the prison museum in Hanoi to building sandcastles on the beach of Cat Ba. Looking for lunch and dinner was no difficulty and afterwards I had easy nights with a movie and some laughs or a few drinks and some dancing. And the next day I do the same routine. In my opinion, that is not a bad routine, not bad at all.

On the way to Cat Ba Island we've met 3 crazy Slovenian guys who bought us a few drinks a few nights. I offered to pay or at least share in the bill but it wasn't allowed. Then, when we thought we were having a quiet evening with one cocktail, we met 3 crazy Czechs who did exactly the same for the night but with cocktails. Our quiet evening wasn't as quiet after all. But we had fun and that's the most important. Switching hotels we enjoyed the sunset in the bay from the balcony for hardly any money! But the most memorable was the midnight dive with luminescent water. No picture can show what we were seeing. And even though it was midnight and we just jumped at the chance to see it when we heard about it in the bar so we didn't bring any towels we didn't care. Luckily the weather here is great.

Back in Hanoi after a week on Cat Ba, I was planning to stay 1 night and move on. I was done with the city, but even more with the people. Almost all of them want money from you. This impression was only improved by one guy who asked me to wait when I passed him and then handed me a flower. So I checked out the next morning, got my bags and had some breakfast. As I was waiting for a reply of a friend on the road I was talking to a guy who just arrived. Then another joined us and another. They had some beers from around the corner and conversation went on and before I knew it I saw a familiar face arriving at the hostel. Not long after that we were asked if we wanted a free beer, how can you say no to that? So I stayed for one, then another and another still waiting for a reply. At a little after 4 I gave in and checked back in for one more night. After a terrible night I decided to find a doctor and it took me the whole morning to find one, get there and get back to the hostel again. With dissapointment and a little less naive I opted to stay one final night. Being completely done with the city I opted for an easy night. Having almost everybody pushing me to drink I was glad I had the antibiotics as an excuse. By this morning I was absolutely over my limit with Hanoi and I bought a ticket to get out of here. On to Hue which hopefully suits me better!