Dutch

Hue was best aardig voor een stad in Vietnam. Na een nachtbus vanuit Hanoi (te duur, alleen toeristen en geen slaap) had ik behoefte aan een kamer met een douche. Na een degelijk hostel gevonden te hebben, zat ik aan een ontbijt toen Claire aan kwam gelopen. Een van de meiden met wie ik een week op Cat Ba heb gezeten, dus het was goed haar terug te zien en te horen hoe het haar vergaan is. Ze kwam met Katrin die me vertelde dat ze in dezelfde trein zat van UlaanBatar naar Beijing, en toen herinnerde ik het me weer gedeeltelijk. Nadat ik eindelijk in kon checken en mijn tas kom dumpen in een kamer met een kluis, zijn we gaan wandelen, geluncht en eindigde we op een terras, kaartspellen spelend met een biertje er bij. Genietend van het goede leven, genoten van avondeten in de buurt van het hostel en Vietnamese Rhum geprobeert. Dat was het moment waarop we een meid uit Australie leerde kennen die van Saigon naar Hue gekomen was op een motorbike (scooter). Ze was goed gezelschap voor een paar dagen, wandelend en fietsend door de stad en Claire en Katrin uitzwaaien op hun motorbikes. Ik hoop dat ze een goede tijd hebben en goede mensen ontmoeten. Ik ben langer in Hue gebleven dan ik van te voren dacht maar het was nog steeds maar 4 dagen viir ik besloot een bs te pakken naar Dong Hoi. In Hanoi en Hue heb ik besloten dat Vietnam niet bij me past en dat Laos mogelijk een betere plek was om alle decembervieringen mee te maken. Ik dacht een bus te kunnen nemen naar de grens met Laos en een visum te kunnen krijgen op de grens dus ik vertrok. Had ik maar zo veel geluk. In Dong Hoi werd me verteld dat het niet mogelijk was een voa (visum op aankomst) te krijgen maar wel bij de grens in de buurt van Dong Ha. Dus pakte ik de volgende dag een bus naar Dong Ha voor een nachtje om daarna naar de grens te gaan. Ik werd afgezet in de prijs voor een bus naar de grens maar ik kon me niet druk genoeg maken om af te dingen. Te moe van Vietnam, ik wilde gewoon het land uit. De grensoversteek was een eitje en niet veel later vond ik een bus naar Savannaket, alwaar ik besloot een dag te blijven voor door te reizen naar Vientiane en Vang Vieng. Ik had gehoord dat Chris (de fietser die ik ontmoette in Kunming) daar was en me wel wilde helpen met het vinden van een fiets. Dus op naar Vang Vieng na een rustige dag in Savannaketh, een busreis van 10 uur naar Vientiane en een rustige dag in de hoofdstad met, alweer, goed gezelschap. En toen op een bus naar Vang Vieng met een stel uit Belgie. Ze boden me een drankje aan toen we aan kwamen, welke ik aanvaarde en toen we het cafe met een terras aan de rivier in liepen zag ik iemand zwaaien. Ik ben Chris tegen het lijf gelopen binnen 10 minuten na aankomst in de stad. Goed om bij te kletsen en ik heb het terras alleen verlaten om mijn tas te dumpen bij de buren. En voor een feestje in de 'hoofdstraat' met 3 andere reizigers. Veel plezier en een luie dag volgde. Nu ben ik terug op hetzelfde terras met meer bierlaoen eerder uitzicht op een mooie zonsondergang. Zo geniet ik graag van leven!

English

Hue was a nice enough town. After a sleeperbus from Hanoi (too expensive, tourists only and no sleep) I was up for a room with a shower. Found one which was decent enough and during breakfast Claire walked in. One of the girls from my week on Cat Ba it was good to see her again and get an update. With her was Katrin, who told me she was on the same train from UlaanBatar to Beijingand I sort of remembered. After finally being able to check in and dump my bags in a room with a locker we went for a stroll, lunch and ended up in a cafe, playing cards and drinking beers all afternoon. The good life is going on, dinner around the hostel and a try on Vietnamese Rhum. That's when we met an australian girl who went from Saigon to Hue on a motorbike. Good company for a few days, walking and cycling around town and seeing Claire and Katrin off on the motorbikes they bought. I hope they are having good fun and are meeting good people! I stayed in Hue longer then I thought but still it was only 4 days before I opted to take a bus to Dong Hoi. In Hanoi and Hue I decided Vietnam isn't my country and Laos might be a better place to have all the december celebrations. I thought I could get a bus to the Laos border and get a visa there so I left. But no such luck. In Dong Hoi I was told it wasn't possible to get a voa (visa on arrival) but I could get one on the border neer Dong Ha. So the next day I hitched a bus back to Dong Ha for a night there and then on to the border. I overpaid for that bus but I couldn't be bothered to try and haggle. I was too tired with Vietnam, I just wanted to leave. Which I did. The border was easy enough and afterwards I found a bus to Savannaketh where I opted to stay for one full day before going on to Vientiane and Vang Vieng. I heard Chris (the cyclist I met in Kunming) was there and willing to help me buy a bicycle. So on to Vang Vieng after a quiet day in Savannaketh, a 10 hours bus journey and a day in Vientiane with, again, good company. And then a bus to Vang Vieng with a couple from Belgium. They offered me a drink when we arrived, which I accepted and when we walked into a bar with a deckterrace on the riverside I saw someone waving. I ran into Chris within 10 minutes after arriving in town. Good to catch up and I only left the terrace to dump my bag 2 doors down. And to go to a party on the mainstreet with 3 other travellers. Good fun and a lazy day followed, now back at the same terrace with more beerlao and earlier on good views of a beautiful sunset. Aah. that's the way I like to enjoy my life!!