Dag 3 – vrijdag 06-01-'12 (82km)

De wekker staat vanmorgen vroeg zodat we op tijd op pad kunnen. Dat wil zeggen, 6 uur gaat het alarm met het idee dat we om 7 uur met gepakte fietsen klaar staan om op zoek te gaan naar ontbijt. Aan de snelweg werd iets na 7 uur het ontbijt gevonden en al snel konden we op weg. In tegenstelling tot gisteren is er vanochtend geen wolkje aan de hemel. Gelukkig is het zo vroeg op de dag nog koel en de snelweg relatief rustig. We fietsen door een glooiend landschap over de vluchtstrook, die hier bedoeld is voor fietsers en scooters.

Vanuit het niets ineens op de fiets stappen en lange afstanden doen gaat tot nu toe best goed. Echter halverwege de ochtend word ik wat slap en krijg ik een raar gevoel in mijn maag, is het honger of misselijkheid? Tijd voor een pauze en het trekt gelukkig weg. Een combinatie van een tekort aan suiker en calorien is voor dit gevoel de oorzaak leer ik later.

We hebben de hele dag om bij Khon Kaen te komen, ons einddoel van de dag en zo'n 80km van onze overnachting. Aan het begin van de middag zijn we er al en een goedkope kamer is gelukkig snel gevonden. Tijd om het plaatsje te verkennen lopen we de straat af. Wat nuttige aankopen worden gedaan (Singer olie voor de ketting a 20baht; kaart van Thailand a 120baht) en ook wat lekkers op de markt.

Dag 4 – zaterdag 07-01-'12 (108km)

Khon Kaen uitfietsend krijgen we gezelschap van een wielrenner. Helaas spreekt hij geen woord Engels maar hij lacht vriendelijk en fietst met ons mee tot we stoppen voor ontbijt. Met de wind in de rug kunnen we na het ontbijt snel op pad en weer genieten van de koelte in de morgen, wetend dat het een hete dag gaat worden.

Vanaf het ontbijt zien we regelmatig politieagenten langs de weg staan, meestal in tweetallen. Vriendelijk zwaaien en lachen passeren we allen en allen zwaaien, knikken of lachen terug. En bijna allemaal praten ze in een portofoon. Na de zoveelste politieagent voorbij gefietst te zijn merk ik lachend op: “Ze geven vast aan elkaar door: 'Er fietsen hier 2 gekke buitenlanders met tassen rond.' en hoe snel we vorderen: 'Ja, ze zijn mij ook net voorbij gefietst.'; 'Nou hier zijn ze nog niet, zouden ze pauze houden?'.

Mijn gekke ideeen worden van de hand gedaan wanneer we vlak voor de lunch van de weg worden gehaald door de zoveelste agent, met de rest van het verkeer op de weg. Na enige tijd passeren een paar politiewagens in hoge snelheid en niet veel later een kolonne van politiewagens, S.W.A.P. auto's en een paar dure audi's. Van een van de mede bijstanders horen we dat het de president is.

Een half uur lang wordt de snelweg voor hem afgezet en niet lang nadat hij voorbij geraast is kunnen we verder, op naar lunch.

Aangezien we vandaag niet echt een einddoel hebben maar meer een vaag idee van een omgeving waar we willen zijn, zoeken we rond 3en naar accommodatie. Er zijn kleinde dorpjes te vinden op de intersecties en waar we ons bevinden is geen uitzondering. Na wat rondgevraagd te hebben blijkt er een resort te zijn waar we kunnen slapen. Deze kamers vinden we ideaal, omdat we onze fiets voor de deur kunnen zetten en zo de tassen naar binnen kunnen tillen. Het gekke is dat we onderweg deze resorts niet echt opmerken, maar als we er om vragen is er altijd een in de buurt.

Dag 5 – zondag 08-01-'12 (87km)

Vandaag willen we 'maar' 85km doen, maar ondanks dat staan we om 7 uur klaar met de fietsen en gaan we, na het ontbijt, op pad. Na iets meer dan 30km gefietst te hebben begint een schouder pijn te doen. Tijd voor een pauze zodat mijn schouder weer kan ontspannen voor de rest van de rit. Het duurt nog even voor we iets vinden en tijdens de pauze biecht Chris op dat hij nooit 35km fietst zonder een pauze en dat we dit niet moeten herhalen. Een les geleerd en ik ben duidelijk nog niet 100% gewend om te fietsen, maar wat wil je het is pas dag 5. En zo gaan we verder, met elke 20 a 25km een pauze.

Het weer is voorspelbaar, de zon schijnt volop en we hebben een redelijke wind in de rug die ons goed helpt over het asfalt van de snelweg. Tijdens een van onze pauzes langs de weg zie ik ineens een fietser voorbij komen met tassen, de eerste lange afstandfietser (sinds ik zelf fiets) is gespot.

Wetend dat het nog maar 15km is naar ons plaatsje van bestemming stoppen we voor lunch. Niet veel verderop weten we dat de snelweg zal splitsen en we bekijken kort de situatie op de kaart. Even later zien we het voor onszelf. Bij een brug wordt aangegeven dat de snelweg splitst. Enige verwarring bij mij en Chris, waarbij hij langs de brug fietst en ik de brug op ga. De snelweg blijkt na de brug op te splitsen en Chris draait snel om. Met aanwijzingen van een verkeersagent gaan we op zoek naar een hotel. De duidelijke aanwijzingen zijn makkelijk te volgen en ik wacht beneden terwijl Chris boven de kamer bekijkt. En ineens is daar een andere fietser. De fietser die ons eerder voorbij fietste (hij had ons niet gezien) komt kletsen en verneemt gelijk informatie over de overnachtingsmogelijkheid. Even later loop ik zelf het gebouw in en dan pas geloof ik Chris die het omschreef als een gevangenis. Gezellig is anders, maar het is goedkoop en het is maar voor 1 nacht.

We hebben de tijd om rustig door Nakhon Ratchasima te verkennen voor we honger krijgen en de avondmarkt opgaan voor eten en de 7/11 voor onze vaste snacks.

Dag 6 – maandag 09-01-'12 (130km)

De dagelijkse wekker om 6 uur gaat vanmorgen snel uit en we zitten dan ook net na 7 uur op de fiets in de richting van de snelweg, zoekend naar ontbijt. Ons standaard ontbijt is gebakke eieren en koffie, niet moeilijk en tot nu toe overal te vinden. Maar naarmate we verder fietsen wordt dit standaard ontbijt duurder en ik heb het vermoeden dat dit zou kunnen samenhangen met de afstand tot Bangkok.

Het is tegen 10 uur wanneer we onze eerste pauze nemen en er zitten alweer 30km op. Even na onze pauze vinden we bovenop een bult een man die beelden maakt van oud schroot. Deze beelden zijn groter dan hun levende evenbeelden en soms erg 'freaky'.

Niet veel verder schrik ik van wat ik zie in de verte.. Heuvels! Ik heb met verscheidene mensen gepraat over fietsen in Thailand en allen zeiden ze dat Thailand plat is. Maar wat ik zie is niet plat, verre van plat zelfs. De snelweg gaat gelukkig grotendeels om deze heuvels heen, maar soms was het toch even zwaar. Gelukkig helpt de wind in de rug en de schaduw van de bomen.

Na zo'n 120km gaan we op zoek naar accommodatie, een bordje 'resort' volgend. Deze ligt 4km van de snelweg en we volgen een weg die langzaam heuvel op gaat. Door de poort rijdend weten we gelijk dat we dit niet kunnen betalen, maar we nemen toch even een kijkje. Ondanks dat de goedkoopste kamer ver buiten ons budget ligt (vanaf 3500 baht) is het personeel vriendelijk en nieuwsgierig. Ze zien vast weinig vermoeide, zwetende fietsers langskomen! Met een fles koud water en aanwijzingen fietsen we terug, gelukkig heuvel af. En dus eindigen we na 130km in een Holday inn met een funky décor.

Dag 7 – dinsdag 10-01-'12 (143km)

Na een goede lange nacht slapen ben ik volledig uitgerust wanneer we vanochtend op de fiets stappen. Ontbijt kunnen we niet vinden in de buurt van de overnachting dus gaan we op pad in de hoop snel iets te vinden. Blijkbaar zijn we flink wat omhoog gegaan gisteren want na een korte klim volgt een lange afdaling. Na 10km dalen, met een topsnelheid van 53,5km/h, stoppen we voor ons ontbijt. En na het ontbijt gaat het dalen door, langzaam maar zeker wordt het vlak. Door deze vliegende start is het makkelijk om het tempo hoog te houden en het is dan ook niet verwonderlijk wanneer we voor lunch stoppen en Chris me verteld dat we al 100km gefietst hebben.

Het doel van vandaag is de ringweg van Bangkok zo ver mogelijk af te zakken. Ik heb vanalles over Thailand gehoort en het algemene advies is: fiets Bangkok niet in, ga per trein of bus. Dit advies volgens fietsen we om Bangkok heen, over een flink stuk van de ringweg die ook druk zal zijn. Wanneer we de ringweg op fietsen is het even gek. De intersectie is wat chaotisch en in combinatie met het vele verkeer wat passeert vind ik het lastig om mijn hoofd helder te houden. Toch is het even later een stuk rustiger op de weg, het valt me zowaar tegen! Maar wanneer we in de buurt van Bang Yai komen doet Bangkok zijn reputatie eer aan. We fietsen op de vluchtstrook, helemaal links met 2 banen verkeer rechts van ons. Er zijn 2 wegen links van ons, elk 2 baans, die samen komen met onze weg. Niet veel later bevinden wij ons op een 6-baans weg ergens in het midden met verkeer aan alle kanten tijdens de spits (of zo lijkt het). De muziek wat harder zettend fietsen we door tot we rustig verder naar links kunnen, stoppend aan de kant van de weg.

In Bang Yai gaan we op zoek naar accommodatie. Tot nu toe vormde het vinden van accommodatie geen probleem, resorts langs de snelweg of goedkope hotels in steden. Maar hier worden we verteld dat er geen hotel is of dat er een duur hotel is. Van de snelweg af gaan en het plaatsje in vinden we iets wat Chris snel van de hand doet. We voelen ons niet welkom en de kamer is te slecht voor de prijs, dus we fietsen verder. Iets beters lijkt gevonden te zijn, als we de kamer maar kunnen zien. De dame begrijpt mij niet en ik begrijp haar niet en ik wil het net opgeven als er iemand binnen komt die Engels spreekt. Nog geen 5 minuten later hebben we een redelijke kamer, leuk zo'n taalbarriere.

Dag 8 – woensag 11-01-'12 (86km)

Een onrustige nacht maakt dat we vanochtend beide met moeite uit bed komen. Wetend dat we maximaal 100km hoeven te fietsen vandaag maken we niet al te veel haast. Toch staan we om 7 uur buiten met de fietsen, op weg naar ontbijt en het laatste stuk van de ringweg. Met de chaos van gisteren in mijn achterhoofd ben ik blij dat het maar een kort stuk is. De laatste 25km heeft echter minstens 5 grote kruispunten/intersecties die soms verwarrend zijn. Als we om 9 uur van de ringweg af zijn wordt er snel een pauze in gelast. We verwachten wat meer rust te vinden op snelweg 35, maar dit valt tegen. Toch brengt deze weg ons tot Samut Songkhram waar we om 2 uur stoppen voor de nacht.

Door de vermoeidheid voelt de dag langer en zwaarder dan de andere dagen. De drukte op de weg maakte het niet makkelijker en ik ben blij om even neer te ploffen wanneer we een overnachting gevonden hebben.

Het plaatsje wordt ingelopen voor avondeten. Op en langs het treinspoor vinden we een vrouw die heerlijke 'phat thai' maakt. Letterlijk langs het spoor zitten we te genieten van ons goedkope diner.

Dag 9 – donderdag 12-01-'12 (98km)

We weten dat we vandaag de kust gaan bereiken. We hebben het regelmatig over het bereiken van de oceaan, dat is tenslotte ons eerste doel, zo snel mogelijk bij de oceaan aan komen. En daar gaan we gelijk gebruik van maken, we hebben 2 dagen rust in de planning. Ondanks dit alles vertrokken we later dan gebruikelijk. Gelukkig waren we na 10km van de snelweg af, het borde 'Cha-am beach' volgend, dit was ons doel. We hoopten zo wat meer rust te hebben, wat landschap te zien en de kust.

Even na een koffie pauze stak een eekhoorn de weg over. Niks speciaals denk je, maar ineens hoor ik gebrul in mijn rechteroor: 'A squirl!!' terwijl Chris strak wijst naar de eekhoorn. Ik had het niet meer en moest stoppen met fietsen om mijn buik vast te houden die zeer begon te doen van het lachen. Hij heeft me wel eens verteld over dit trekje van hem, maar dit was de eerste keer dat ik het in actie zag.

De oceaan spotten we uiteindelijk boven op een brug terwijl de zon schijnt en er een lekker briesje waait. Doel 1 is behaald en we kunnen nu in alle rust door naar Cha-am. De weg slingert rustig verder tussen zoutvelden en dorpjes. Na 80km komen we aan in een plaatsje waar we voor het eerst weer 'westerners' zien. Met name populair bij expats waren Chris en ik veruit de jongste westerlingen in het dorpje. Maar het strand ligt er leuk bij.

Met wat hulp van expats vinden we snel goede accommodatie voor een paar nachten en we installeren ons snel zodat we de oceaan in kunnen. 's Avonds na het eten is het op zoek naar een bar... Het kost ons redelijk wat tijd en we vinden geen enkele fatsoenlijke bar, wat is dit voor expatplaats?