Dag 17 vrijdag 20 januari 2012 (81km)

Eenmalig staat vanochtend het alarm om half 7, in plaats van om 6 uur. Helaas doet dit weinig aan de nachtrust, maar een goed ontbijt is het halve werk en we gaan uiteindelijk makkelijk op pad. Dus wanneer we om half 10 bij de snelweg aankomen nemen we een pauze voor we de oost-west oversteek maken. We verwachten wat heuvels tegen te komen en ik biecht aan Chris op dat ik nog geen heuvels heb gefietst met bagage. Nederland is tenslotte plat. Maar ik hoefde me geen zorgen te maken, de snelweg slingert tussen de heuvels door en is relatief vlak. Dwars door het regenwoud heen, met regenwolken op de heuvels. De bui die we al de hele dag verwachten valt uiteindelijk tijdens onze volgende pauze, goede timing! Met nog maar 30km te gaan is de dag een eitje. Verderop zien we Burma/Myanmar liggen, beide hopen we hier ooit heen te kunnen en het is jammer dat we er dit keer alleen langs kunnen fietsen. We hopen nog even verder door te kunnen fietsen dan Kra Buri, maar op navraag blijkt er geen accommodatie te zijn tot Ranong (60km verderop). Dus om half 3 komen we aan in een resort net buiten Kra Buri, blijkbaar genoemd in een Nederlandse fietsgids over Thailand want trots verteld de eigenaresse over de vele fietsers (waaronder NL) die daar blijven. We moeten voor avondeten het dorpje in en halen nog even wat te snacken bij 7/11. Heerlijke slechte gewoontes die we best kunnen hebben. Terug in het resort ontdekt Chris zweetblaren op zijn hele rug, het ziet er iets freaky uit! Hopelijk lost het zichzelf op.. Tijd voor een film.

Dag 18 zaterdag 21 januari 2012 (109km)

Het ontbijt bij het resort stelt weinig voor, zeker gezien de kosten, dus we zijn beide hongerig wanneer we vertrekken. En dan komen de heuvels die we gisteren verwachtte. Gelukkig kunnen we het aan en om ons vrolijk te houden komt er een truck langs met 2 olifanten achterin! Ineens zegt Chris dat ik ook zweetblaren op mijn rug heb. Fijn, daar had ik net behoefte aan.. Mijne zijn wel minder verspreid als die van Chris; zou het te maken kunnen hebben met verbrande huid? In Ranong genieten we van onze lunch in een cafe, een beetje luxe voor ons maar erg lekker. Alleen is ook dit zo opgebrand en niet ver buiten Ranong word ik al weer hongerig. De enige oplossing op dat moment is een korte stop bij 7/11 voor ijs om suikers binnen te krijgen. Later in de middag ben ik Chris achter me kwijt. Ik fiets nog een tijdje door, maar wanneer ik hem nog steeds niet zie besluit ik te stoppen. Zodra Chris mij ziet staan steekt hij de straat over en duikt een winkeltje binnen. Compleet opgebrand koopt hij de winkel bijna leeg. Grotendeels van de middag horen we onweer achter ons en wanneer we aan ons avondeten zitten met een Chang barst het los. We genieten van het onweer voor ons, na een hete, lange dag fietsen met een koud biertje.

Dag 19 zondag 22 januari 2012 (122km)

Door onbekende redenen duurt het vanochtend een tijdje voor we ontbijt vinden. Misschien omdat het zondag is? Na 10km fietsen komen we in een klein moslim dorpje. We genieten zoveel van ons ontbijt en bijbehorende koffie dat we besluiten een tweede ronde te nemen. En nog steeds is het ons goedkoopste ontbijt in een lange tijd. De hitte is vandaag niet zo problematisch, door het onweer van vannacht is de benauwdheid grotendeels verdwenen. Heuvels met veel bebossing domineert het landschap. Ondanks dat we weten dat de weg de kust volgt krijgen we de kust niet te zien. Ook lunch blijkt lastig te vinden te zijn en wanneer we dan uiteindelijk lunch vinden is het aan de prijzige kant maar we zijn te hongerig om moeilijk te doen. Verder fietsend zie ik een groep jongens aan de overkant zitten, drinkend. Een zwaai en 'Hello' wanneer ze me zien en ik zwaai en 'Hello' terug. Niks nieuws, dit gebeurd regelmatig op een dag en ik geniet hier van. Een paar minuten later echter haalt een scooter me in, met 2 van de jongens er op. Me een koud biertje aanbiedend! Moeilijk te weerstaan, maar ik moet nog zeker 35km fietsen, dus ik bedank ze maar sla het aanbod af. Erg jammer, ik kan wel iets te drinken gebruiken maar geen bier op dit moment. We fietsen door Takua Pa en vinden een resort dat aan de dure kant is, maar een goede hete douche heeft. Het aantal zweetblaren op mijn rug is ondertussen verdubbelt dus ik kan die douche wel gebruiken. Een dubbel avondmaal volgt, gewoon om gewoontes door te zetten.

Dag 20 maandag 23 januari 2012(139km)

Na twee nachten met redelijke slaap voel ik me weer bijna mens. En dat is maar goed ook want het wordt een iets langere dag vandaag met zeker 10km tot het eiland Phuket. Niet lang nadat we vertrekken zien we de eerste westerlingen verschijnen op scooters en fietsen. Tegelijkertijd verdwijnen de vriendelijke glimlachen en zwaaien van de Thai. Kort daarna fietsen we door een 'dorp' volledig gericht op westerse toeristen, er is een 'big bike bar' waarbij ik lichtelijk verleid ben om naar binnen te gaan, gewoon voor de lol. En we merken het nog meer wanneer we willen stoppen voor een drankje, barprijzen passen niet in ons budget en dus fietsen we verder op zoek naar een goedkope soda. Na onze korte pauze fietsen we verder door een steeds vlakker wordend landschap en langzaam laten we het toerisme weer achter ons. En tijdelijk verschijnen de vriendelijke Thaise glimlachen weer. Aan een strand zoeken we naar lunch. Het strand is niet te zien vanaf de weg en er is niemand te zien die naar het strand gaat. Maar eindelijk kunnen we de oceaan weer zien. Vlak voor de brug oversteken die Phuket met het vasteland verbind nemen we nog een korte pauze. En dan zijn we snel op Phuket. Verwachtingen komen op en maken me enthousiast om op het eiland te zijn. We kijken eerst nog voor accommodatie in het noorden van het eiland, maar in een waas van (bijna) zonnesteek stel ik voor om door te fietsen naar Phuket Town. Dit doen we en de zon zakt terwijl we de stad binnen rijden. Met wat hulp van toeristen vinden we een slaapplek en we kunnen op zoek naar eten. Als we na het eten de bar aan de overkant van de straat in gaan vinden we daar Reuben. Tijd voor een biertje.

Dag 21 dinsdag 24 januari 2012 (0km)

Een dag vrij in Phuket Town is bestemd om alle klusjes te doen. Maar eerst zoeken naar ontbijt en om onduidelijke redenen is alles gesloten om 9 uur 's ochtends en uiteindelijk geven we het idee van ontbijt maar op. Tijd zat om naar bar-ends te zoeken, een kilometerteller en een kleine rugzak. Dus ik pak Elsa en fiets langs de fietswinkels waarvan ik eerder de adressen heb opgezocht. Helaas bestaat maar eentje op de genoemde locatie en deze is veel te duur voor mij! Dus ik besluit de stad uit te fietsen, weg van deze rare plaats. Maar ook dat is niet wat ik zoek en het enige wat ik kan doen is Elsa omdraaien, zuchten en stiekem hopen dat we vandaag al weg gaan. Uiteindelijk vind ik met hulp van Chris 2 andere winkels, een verkoopt de bar-ends en de ander mijn kilometerteller. Tijd om Reuben te zien en een biertje te drinken. Helaas verbeterd de plaats niet wanneer we op zoek zijn naar redelijk geprijst bier, noch wanneer we een biertje (of twee) op hebben!

Dag 22 Woensdag 25 januari 2012 (37km)

We spreken nog een keer af met Reuben voor koffie. De gekozen koffiezaak is - uiteraard - gesloten. Met voldoende tijd voor we vertrekken in de middag installeer ik de bar-ends, de kilometerteller moet nog even wachten. 's Middags verlaten we deze rare stad en gaan richting Chalong om Becks te zien, een vriendin van Chris. Ergens na de lunch hoor ik een gil en springt Chris op. Becks is er met haar vader. Een kleine kroegentocht in Chalong volgt, het is gezellig. Uiteindelijk springen Chris en ik weer op de fietsen terwijl Becks een tuktuk neemt. Met aanwijzingen in ons hoofd fietsen we de heuvels in, maar het zijn de verkeerde heuvels. Wanneer we er achter komen draaien we om en fietsen terug. Ik ben geen fan van fietsen in het donker, zeker met alle bagage maar het moet gebeuren. Terug bij de rotonde nemen we de juiste afslag en de weg naar het adres weten we te vinden. Maar het huis zelf niet. Het is midden in de nacht en we zijn beide uitgeput, dus we fietsen de heuvel weer af en wekken het personeel van een duur hostel.

Dag 23 Donderdag 26 januari 2012 (7km)

Ontbijten doen we in Chalong en het duurt daarna niet lang voor Chris belt en betere uitleg krijgt over waar we zijn moeten. Noch duurt het lang om er heen te fietsen en ik realiseer me dat we er vannacht een keer langs zijn gefietst. Een kop thee en een zwembad wachten ons op om ons weer menselijk te doen voelen en het helpt. Later in de middag nemen we een bus naar Kata Beach. Veel plezier zo'n volle bus, zeker wanneer je er aan 'hangt' . Tijd voor een koud biertje in een bar aan het strand voor we de bus proberen terug te nemen. Maar iemand heeft bedacht dat bussen maar tot half 5 rijden. Hoe kom je er op? Tijd om een lift terug te zoeken, die gelukkig snel gevonden is en we genieten niet veel later van avondeten in Chalong en een laatste biertje bij het huis. Ik hou van zwemmen in het donker (in tegenstelling tot fietsen) en neem nog snel een duik, terwijl het flitst in de verte.

Dag 24 Vrijdag 27 januari 2012 (40km)

Vandaag fietsen we de lange route naar Patong. Van onze nachttocht weet ik dat er heuvels zijn op dit eiland en die komen we tegen ook. Ze zijn niet lang maar soms erg stijl. Tweemaal moet ik opgeven en (een stuk) lopen. Eenmaal stop ik, ik ben uitgedroogd en heb geen water meer terwijl de zon brand. Een Russisch koppel geeft me uiteindelijk wat water, me ondertussen de les lezend dat ik voldoende water bij me moet hebben. Sorry, maar ik heb alles opgedronken terwijl ik de heuvels probeer op te fietsen. Chris wacht bovenop de heuvel, blij om even te wachten en een gesprek aan te gaan met een andere Brit. We lunchen in Karong en wanneer we verder willen fietsen komt er een bekend gezicht binnen lopen. Reuben en canadees Justin zijn in Karong. We nodigen ze uit voor een biertje die avond in Patong voor we op de fiets springen. Becks wacht in Patong voor het Hard Rock Cafe en we gaan op zoek naar een bed. Bijna alles is vol vanwege het Chinese nieuwjaar en wanneer we iets vinden is het duur. Al snel is het tijd om Reuben en Justin te zien voor avondeten en bier. Lopend door de stad is vermaak genoeg, zonder ergens naar binnen te hoeven. Het is compleet gestoord hier en ik zou hier niet lang willen blijven.

Dag 25 Zaterdag 28 januari 2012 (0km)

Vanmorgen worden we uit het hotel gezet, ze hebben geen plek voor ons vannacht. En dus gaan we weer op zoek naar een slaapplek. Met hulp van Becks vinden we een kamer op de begane grond (ideaal met fietsen) in een 'Mansion', met zwembad! Tijd om naar dat strand te gaan dat we hebben zien liggen. Het is genieten van de zon en de oceaan. Aan het einde van de middag zeggen we Becks gedag, zij gaat terug naar Chalong. Terug in het hotel genieten we van een leeg zwembad tegen middernacht, met alweer flitsen in de verte.

Dag 25 Zondag 29 januari 2012 (130km)

Het idee is om naar Krabi te gaan per veerboot. Op navraag in Patong krijgen we te horen dat we het beste naar de pier kunnen, wat het goedkoopst zou zijn en om zeker te weten dat de fietsen mee kunnen. Dus na een simpel ontbijt vertrekken we richting de pier, iets ten zuiden van Phuket Town. Al snel gaan we heuvel op en de klim duurt even, maar de afdaling is geweldig. Als al die auto's nou niet zo vlak langs zouden rijden.. Het landschap wordt vlakker en al snel zijn we in de buurt van Phuket Town. We gaan op zoek naar de pier, ten zuiden van de plaats zoals ons verteld was. Maar het lukt niet dus we fietsen de plaats in. Niet veel later vinden we de pier en de belachelijke prijzen. We hadden goedkopere kaartjes in Patong kunnen kopen, met fiets! Boos fietsen we weer weg, we fietsen wel naar Krabi. Maar met een omweg van 30km erbij. Het is nog eens 40km fietsen naar de brug en net na de oversteek is het tijd voor een pauze en wat denkwerk. De afstanden tot Phangnga verschillen per bord en dus is het gokken. 5km voor Phangnga zien we een bordje met baai en dus slaan we af op zoek naar accommodatie. De baai zelf is niet de moeite waard, het enige 'resort' is te duur voor ons. Maar er staan 2 'Trek' fietsen voor de deur. Een Nederlands stel heeft ze gehuurt voor 15 dagen en doen een rondrit door de omgeving. Ze bij het resort achterlatend fietsen we terug, wetend dat er een resort op de weg ligt, vlak bij de snelweg. We kunnen nog net onze tassen naar binnen brengen en de fietsen wegzetten voor de hemel openbarst. Tijd om de regenkleding op te zoeken en te gaan eten. Een wandeling in de regen verfrist deze twee fietsers.