Het is donker bij aankomst en we besluiten elk hotel te proberen. Het duurt iets langer dan gehoopt maar we vinden wat, eten en gaan gelijk slapen. De eerste beslissing is om proberen Jakarta te vermijden. De volgende is om na Jakarta weer een dag vrij te nemen. Na een lange eerste dag zitten we in de buitensteden van Jakarta. Hoe hard we ons best ook doen, de volgende dag komen we tot 3km van centrum Jakarta mede dankzij 1richtingswegen. Ten oosten van Jakarta, na pas 45km gefietst te hebben, stoppen we voor een vrije middag en luieren wat. 2 dagen fietsen volgen, waarvan 1 typisch tot zonsondergang is. Cirebon is onze eerste rustplaats in het drukke Java en we hebben het verdiend. Koffie, wifi, slaap en wat kleine boodschappen. De weg naar Jogjakarta betekend dat we ergens van noord naar zuid moeten. De vlakste route wordt gevonden en we fietsen door een mooi landschap wat doorzet de heuvels in. Het meeste klimmen doen we deze dag en we vinden een kamer voor we het plaatsje verkennen. De volgende morgen begint na vertrek meteen met klimmen. Rustig omhoog fietsend vind ik mezelf ineens languit op straat. Dan registreert de klap pas en het feit dat ik dit niet helemaal zelf heb gedaan. Achteromkijkend zie ik een man die probeert zijn scooter overeind te krijgen. Geschrokken en boos kom ik vloekend overeind. Niet dat het iets uitmaakt, de man rijdt weg voor ik sta. Met wat moeite krijg ik Elsa tegen een muurtje naast de weg en ontdek de schade. Het lijkt mee te vallen, de ketting is er af en alle tassen hangen scheef. Een man van het restaurant aan de overkant komt vriendelijk helpen en ik mag mn handen wassen voor ik klaar ben om op te stappen. Op dat moment komt René aam, hij hoorde over een ongeluk van voorbijgangers. We gaan weer op pad en niet veel later hebben we de 'top' bereikt en kunnen we afdalen. De rest van de dag raak ik het onrustige gevoel niet meer kwijt en ik ben blij als het over is. De 2 hierop volgende dagen zijn lang maar relatief rustig en makkelijk. Jogjakarta wordt op tijd bereikt en met wat hulp vinden we een zeer goedkoop bed. Tijd voor een biertje! 3 dagen nemen we rust en het was hoog tijd voor wat extra rust. We wandelen wat rond maar doen niet echt iets toeristisch. Wel leren we 2 andere fietsers kennen, Henrik en Mikkel uit Denemarken, met wie we verhalen uitwisselen. Na een paar dagen rust worden de fietsen weer gepakt en zitten we vroeg op de weg. Richting Solo fietsen betekend dat we langs Prambanan komen, een grote hindu tempel, en hier nemen we de tijd om rond te kijken. Een interessant complex waar helaas een deel nog van gerenoveerd wordt. Solo is niet erg ver en vroeg in de middag zoeken we naar een hotel dicht bij een plek waar mogelijk René's fiets gerepareerd kan worden. Beide fietsen worden opgenomen en Elsa is met een uur klaar na wat simpel onderhoud. Was het voor René maar net zo simpel. Het een en ander moet vervangen worden, maar het lijkt niet zo simpel en ze krijgen het niet gedaan in 1 dag. Zo hebben we de dag erna ineens vrij, en terwijl René duimt dat ze niks breken raak ik verdwaald in de straten van Solo. Opluchting laat in de middag wanneer René zijn fiets terug heeft, zonder enig vervangen onderdeel, en we kunnen gerust onze tocht doorzetten. 3 dagen fietsen we vanaf Solo zonder dat er veel gebeurd. Het zijn fijne dagen, ondanks de drukte op de weg. Vulkanen zijn een apart soort landschap en de plaatsen waar we elke dag uitkomen bevallen me goed. In Pasuruan bereiden we ons voor op de volgende dag. De korte afstand die we fietsen van Pasuruan kost ons de hele dag. Net na vertrek is er maar weinig te zien van onze bestemming, een heuvel verraad dat er iets is. Grotendeels van de dag fietsen we gestaag omhoog, de weg begint zeer bewoond tot we het nationale park bereiken. Vanaf dan klimmen we net iets stijler en is er minder bebouwing. Uiteindelijk stoppen we rond 4 uur in Wonokitri. We hebben tot nu toe 1900m geklommen en de omgeving is schitterend. Onderweg kwam Henrik ons bij en na een kop thee wensten we hem succes met de laatste km. De volgende morgen wacht ons maar 15km en toch klimmen we nog 600m voor de zee van zand zich voor ons uitstrekt met daarin 2 vulkanen. Dit is waar we het voor deden en na een stijle afdaling fietsen en duwen we ons langs Bromo en .... Cemoro Lawang ligt op de kraterrand die al het zand op zijn plek houd en hier installeren we ons voor nog een nacht. De volgende morgen staan we rillend op de rand van de krater, terwijl de zon langzaam achter ons opkomt. Een snel ontbijt voor we te voet de zandzee betreden. We kunnen niet vertrekken zonder de vulkaan te beklimmen! Het duurt niet lang voor we aan een tweede ontbijt zitten (of is dat een erg vroege brunch?). We suizen de heuvel af grotendeels van de rit, tot we in Probolingo komen waar we stoppen voor de nacht. De 2 daarop volgende dagen zijn relatief lang. Naar de kaart kijkend vermoeden we een mogelijke heuvel op de eerste dag maar het valt mee. Fietsend tussen kust en vulkanen is apart maar een goede afwisseling van de eindeloze rijstvelden eerder op Java. En het is vrij plat! De 2e dag willen we eerst nog in een nationaal park overnachten maar daar aangekomen bekijken we de situatie nog eens goed. Mijn visum heeft nog een week speling en de dichtsbijzijnde immigratie, zonder terug te fietsen, is op Bali! Vandaag verder fietsen is voor mij verstandiger en René besluit mee te gaan en gelijk zijn visum te verlengen. En dus fietsen we het nationale park weer uit en door een landschap dat ons verassend genoeg doet denken aan Sumatra, inclusief bulten. We zien Bali ruim voor we bij de haven komen liggen en dit helpt ons door te zetten. Het voelt al als een lange dag, maar het is nog vroeg in de middag wanneer we het veer bereiken. Voor 8000 per fiets mogen we aan boord en 3 weken na aankomst verlaten we Java weer.